Դօրիան

չտեսություն-ից
Ծանոթացեք` Դօրիան
Այսպիսին էր Դօրիանը 3 տարեկանում(այստեղից)

Դօրիան` հայոց ինտերնետների առասպելական բնակիչ, անսահման անոնիմուս, ազատ սեքսի և հոմոսեքսուալիզմի ջատագով, գրող ու տենց: Իր բլոգում ներակայանում է որպես PR man, writer, bloger: Ըստ երևույթին, կեղծանուն ընտրելիս խանգարվել է ոգեշնչվել է հոմոէրոծիկ շեղումներ ունեցող և սիրված/հարգված գրող Օսկար Ուայլդի "Դորիան Գրեյի նկարը" հոմոէրոծիկ վեպից:

Who the fuck is Դօրիան?

Դօրիանը կուզեր լինել ըսենցը, բայց իրականությունը շատ ավելի տխույ է

Ոչ ոք չգիտի, լուրջ: Հայտնի է, որ հայոց ինտերնետները սկսել են ցնցվել Դօրիանի անձից Կենդանի Մատյանում dorianblog.livejournal.com-ի հիմնումից հետո: Մի քանի ամսվա ընթացքում խորապես անոնիմ Դօրիանը խառնեց իրար շատ մարդոց երևակայությունը, ապա ինքնասպանություն գործեց, որպեսզի վերածնվի Վորդփրեսում: Այս ընթացքում վիրտուալ հասարակության միայն մի անդամ (Լուսին-Մունը) է օֆ-լայնում տեսել Դօրիանին և, ելնելով այս պոստից` առավել քան հրապուրվել է վերջինիս անձից: Նույն պոստում հեղինակը փաստում է, որ Դօրիանին կամ բեսամթ սիրում են, կամ բեսամթ չեն սիրում, կամ էլ անունը լսելիս` ընգնում են սեղանի տակ ու սկսում են հռհռալ: Երրորդ դեպքի համար Դօրիանն ունի մշակված բուժման միջոց` Ուղղակի մի պահ հիշիր, թե դու ո՞վ ես այս կյանքում և թե ով եմ ե՜ս...: Այստեղից հետևություն ենք անում, որ Դօրիանը ամենից շատ սիրում է սեփական անձը:

Ասենք ոչ

Անշուշտ, Դօրիանի փիառին մեծապես նպաստում են նրա դեմ հանդես եկող մարդիկ: Եվ Դօրիանը, հավանաբար, շատ լավ դա գիտակցում է: Այնպես որ դժվար թե նա շատ հուզված լիներ այն փաստից, որ Ֆեյսբուքում ստեղծվեց ՈՉ ԵՆՔ ԱՍՈՒՄ ՀԱՄԱՍԵՌԱՄՈԼՈՒԹՅԱՆԸ խումբը, որի ավատարն իրենից ներկայացնում է Դօրիանի ավատարը` "Ոչ"-ով: Խմբի նախաձեռնողը պնդում է, թե Դօրիանն իրեն այքան է կպռշկվել, որ նա այլևս չէր կարող դիմանալ: Ֆեյսբուքին մեջ Դօրիանին ընդհանրապես շատերը չեն սիրում: Հենց անձնական պրոֆայլ ա բացում` ռեփորթ-մեփորթ են անում, ինքն էլ ստիպված սեփական անվան գրուփ ա բացել, որը արդեն հավանում է 1.565 հոգի:

Չատի ամենասիրուն աղջիկը

Դօրիանական մեմ

Չուզողները հաճախակի փորձում են կայֆավատ լինել Դօրիանի վրա: Չնայած, որ նա այդ ամենից վեր է (ինչու չէ նաև` վեհ) և չունի պրոբլեմ չուզողների հետ, այդ բախումները սովորաբար խնդցնում են: Մի անգամ Դօրիանի և անհայտ օգտագործողի միջև տեղի ունեցած զրույցը ծնեց "Բարև էս չատի ամենասիրուն աղջկան" մեմը:

Դօրիանագրություն

Իմ պատի՞ժն է, թե՞ իմ հաղթանակը Դորիանը..., հաճախ մտածում է Դօրիանը, ապա հանգում նրան, որ Կա իմ ընթերցողը, նշանակում է Նա իմ հաղթանակն է և շարունակում է ստեղծագործել: Լինելով ազատ ու անկախ, ու թքած ունենալով մեր ճղճիմ հասարակության թաբուների վրա, Դօրիանը իր պատմվածքներում բարձրացնում է տարբեր անհարմար հարցեր: Օրինակ` համասեռամոլության: Ավելին, 2009 թվականին, պիդռների մասին պատմող իր "Սատանան մայրամուտին" ստեղծագործությունը արժանացել է "Անկախ" պարբերականի "Ինքնագիր" գրական մրցանակին:

Դօրիանը հայոց ինտերնետներում

Սեքս Դօրիանի հետ

Դօրիանը երկար մտածում էր, թե էլ ինչպես կարելի է էպատաժվել ու աչքի ընկնել: Նա ունի ինտերնետ և գիտի ինչպես այն օգտագործել, առանց վուվուզել փչելու: Արդյունքում ծնվեց Սեքս Դօրիանի հետ տուֆտա հոմոէրոծիկ նախագիծը: Առաջին իսկ օրը կայքը 1095 այցելու ունեցավ, բայց շատ շուտով հայտնվեցին մարդիկ, որոնց չէր դզում էդ խուժանությունը: Ըստ Դօրիանի, Նրանք facebook-ում փակել տվեցին ընկերներիս երկուսի ըքաունթը, որոնցով արվում էր “Սեքս”-ի գովազդը։ Ինչպես գիշերը բացատրեցին facebook-ից, դա տեղի էր ունեցել սեռական բովանդակություն տարածելու պատճառով։ Մի քանի հոգի նամակներ էին գրել՝ բողոքելով, թե խուժան կայքի տարածմամբ ենք զբաղվում։ Մի կին, անգամ, ընկերոջս սպառնացել էր, որ ամուսնուն կասի, թե ինչ հրավեր է վերջինս իրեն ուղարկել… Աչքիս մարդիկ էդպես էլ չեն հասկացել, թե ինչ է կատարվում ու կարծել են, թե իրենց հրավիրում են Դօրիանի հետ սեքսով զբաղվելու…

Դաժանաբար ծեծված Դօրիանը

2010 թվականի մարտին "Հրապարակ" թերթի լրագրողները էն կարգի լոքշ էին, որ որոշեցին սենսացիոն լուր տարածել մեր պետության բնակիչների մեջ: Սենսացիոն լուրը կոչվում էր "Դորիանին դաժանաբար ծեծել են", և ոչ մի պոեզիա բնավ: Սենսացիոն լուրի հեղինակների տվյալներով ծեծվածը Թատերական ինստուտի առաջին կուրսի ուսանող է, ոմն Կառլեն Աբրահամյան: Հետո լրագրողական գործի վարպետը նշում է, թե ծեծկռտուքի պատճառները հայտնի չեն, ասեկոսեներ կան, թե հոմոսեքսուալիզմի դեմ պայքարիծ մղված են ծեծել խեղճ Կառլենին, կամ էլ` աղջկա մամենտով: Այսինքն, լրագրողական գործի վարպետը հոդված գրելիս հիմնվում է սլուխերի վրա: Իսկ նախանձից մեռնող` ՀՀ մյուս լրագորղական գործի վարպետները սկսեցին առանց սլուխերը ստուգելու վերատպել ծեծված Դօրիանի մասին սենսացիոն լուրը, պահը չկորցրեցին նաև ազերի լրագրողները: Չուշացրեց արձագանքել նաև Դօրիանը, որը հավաստիացրեց, որ ինքը չի սովորում Թատերականում, որ իրա անունը Կառլեն չէ բնավ, ու որ իրան դեռ չեն ծեծել: Կարելի է ենթադրել, որ ամեն ինչ դեռ առջևում է:

Բացահայտում

2011 թվականի դեկտեմբերին Դօրիանը բացահայտեց իր դեմքը` ոչ ավել ոչ պակաս ելույթ ունեցավ հայեցի հեռուստատեսությամբ, մասամբ դուրս գալով աներեսի կարգավիճակից (մասամբ, քանզի իսկական անունը մեկ ա մնում գաղտնիք, չնայած` ու՞մ ա էդ անունը պետք): Հետ տվեց հարցազրույց իր այդ խիզախ քայլի մասին, որտեղ մասնավորապես նշեց. Լինելու է արական սեռի ներկայացուցիչների մի հսկայական խումբ, որոնք բացասաբար են արձագանքելու հայ իրականությունում նման կերպարի ի հայտ գալուն, լինելու են աղջիկներ, որոնք կհիասթափվեն` չգտնելով իրենց երազանքների հերոսին, հեռուստատեսությամբ այդ «սարսափելի» կերպարի ցուցադրվելու հետևանքում հայտնվելու են իմ անձով նոր հատաքրքրվողներ, որոնք առաջին անգամ են ընթերցելու իմ աշխատանքները, սիրելու են դրանք, կամ չեն սիրելու: Ու, ինչն ամենակարևորն է, մնալու է մարդկանց մի խումբ, որն անտարբեր է լինելու բացահայտվելուս փաստի հանդեպ ու շարունակելու է կարդալ ինձ: Սպասենք հետագա զարգացումներին:

Հղումներ